Koliko često ste nervozni i mislite da vam treba neki od lijekova za smirenje ?
Nikad
Rijetko
Često
Uvijek

STREPTOMICIN

Streptomicin je jedan od predstavnika aminoglikozidnih antibiotika. Djeluje baktericidno (uništava bakterije) prvenstveno na gram-negativne bakterije. Od posebnog značaja je njegovo dejstvo na Mycobacterium tuberculosis. U prvo vrijeme prema streptomicinu su bile osjetljive mnoge gram-pozitivne i gram-negativne bakterije. U toku vremena, većina bakterija je postala rezistentna (otporna) prema ovom antibiotiku. Streptomicin se praktično ne resorbuje iz digestivnog trakta, tako da je njegova primjena u vidu intramuskularnih injekcija (apliciranje u mišić). Poslije intramuskularne injekcije, maksimalna koncentracija u krvi se postiže u toku 1-2 sata. Ona je proporcionalna primjenjenoj dozi i u toku 5 časova opada za približno 50%. Streptomicin teško prolazi ćelijske membrane, pa je njegova raspodjela u organizmu ograničena na ekstracelularni (vanćelijski) prostor. Aktivna koncentracija lijeka se postiže, između ostalog, u plućnom tkivu, limfnim čvorovima i drugim tkivima. Prodiranje u CNS (centralni nervni sistem) i cerebro-spinalni likvor (moždano-moždinsku tečnost) je ograničeno I kada postoji zapaljenje moždanih opni.
Najveći dio streptomicina se izlučuje u nepromijenjenom obliku u mokraći, gdje dostiže visoku koncentraciju. Kada je funkcija bubrega oštećena, izlučivanje streptomicina je veoma usporeno i može doći do kumulacije lijeka i pojave toksičnih efekta. Vrlo mali dio streptomicina se izlučuje u žuči.
TERAPIJSKA PRIMJENA:
Primjena streptomicina je danas dosta ograničena, djelomično zbog sve većeg soja neosjetljivih bakterija na ovaj lijek i opasnosti od toksičnih efekata, a djelomično zbog uvođenja gentamicina i drugih antibiotika. Najvažnija indikacija za primjenu streptomicina je tuberkuloza, mada je uvođenje drugih lijekova zntano ograničilo njegovu primjenu u terapiji ove bolesti. U liječenju tuberkuloze streptomicin se po pravilu kombinuje sa drugim antituberkuliticima kako bi se izbjegla rezistencija. Važnu indikaciju za primjenu streptomicina (u kombinaciji sa penicilinom) je endocarditis lenta i druge teške infekcije izazvane enteokokama, streptokokama ili koli bakterijama. U ovim indikacijama gentamicin je zamijenio streptomicin. U terapiji bruceloze, maleusa, tularemije i kuge, streptomicin se daje zajedno sa tetraciklinima.
NEŽELJENA DEJSTVA:
Nurotoksično dejstvo streptomicina selektivno zahvata statoakustični nerv i dovodi do oštećenja vestibularnog i kohlearnog aparata. U prvom slučaju dolazi do poremećaja ravnoteže, vrtoglavice, nistagmusa. Ove pojave obično iščezavaju nakon prekida terapije, ali su ponekad trajne. U drugom slučaju nastaju poremećaji sluha, koji se pogoršavaju i nakon prekida terapije i mogu dovesti do potpune i trajne gluvoće. Primjena streptomicina za vrijeme trudnoće dovodi do gluvoće kod novorođene bebe.
Velike doze streptomicina mogu oštetiti i funkciju bubrega. Naročito su ugroženi bolesnici koji već imaju oštećene bubrege. Međutim, ovaj nefrotoksilni efekat streptomicina je reverzibilan (nije trajan). Streptomicin djeluje na neuromišićne spone slično kurareu. Prema ovom dejstvu naročito su osjetljive osobe koje boluju od teške mijastenije, kao I osobe koje su dobile relaksantne lijekove.
Alergijske reakcije su česte, ali su rijetko teže prirode. One se uglavnom javljaju u vidu erupcija po koži I praćene su povišenom temperaturom, mučninom i povraćanjem. Na mjestu ubrizgavanja streptomicina, česte su lokalne nadražajne pojave.
KONTRAINDIKACIJE:
Za primjenu streptomicina kontraindikacije su: oštećenja sluha, alergija na lijek, insuficijencija bubrega i trudnoća.